Góra

O wolności, ale trochę inaczej (2002-03-03)

Jeden z satanistycznych grzechów wyróżnionych przez LaVeya to "niepamięć historii ducha". Zaiste jest to grzech, który może prowadzić do błędnych wniosków i fascynacji czymś, co już dawno jest w naszej kulturze obecne, a co przez ignorancję i nieuctwo uważamy za nowość. Nie wiem na ile świadome było posunięcie LaVeya, szczególnie jeśli weźmie się pod uwagę, że satanizm jest zlepkiem ideologii i poglądów poprzedzających go czasów, a w istocie jest on tylko lepiej opakowany i podany jako nowość. Ja natomiast chciałem zastanowić się w tym eseju nad pojęciem wolności, gdyż jest to jedna z cech satanizmu, którą szczycą się jego wyznawcy.

Czym tak naprawdę jest wolność? Hasłem tym jesteśmy bombardowani z wielu stron. Obiecują ją nam politycy, wyznawcy różnych religii, psychologowie itd. Zadajcie sobie jednak to pytanie a okaże się, że odpowiedź wcale nie jest taka jednoznaczna. Jeśli wolność może być osiągnięta na tyle różnych sposobów, jak nam się obiecuje, to musi być to pojęcie naprawdę szerokie. Ja najczęściej wolność synonimicznie utożsamiam z niezależnością. Słownikowa definicja mogła by brzmieć: możliwość dokonywania wyborów w zgodzie z własnymi przekonaniami, czy też: możliwość samostanowienia o własnym losie. Nie należy zapominać jednak, że pojęcie to ma charakter wysoce relatywny i to nie tylko w znaczeniu jednostkowym, ale także w znaczeniu szerszym, można by rzec kulturowym. Dla każdego z nas wolność może znaczyć coś innego, ale także dla różnych kultur może znaczyć coś innego.

Wielu zapomina jednak, że w pojęcie wolności zawsze jest wpisane pojęcie "ograniczenia" i to nie zawsze jako coś przeciwstawnego. W kulturze zachodniej wolność najczęściej odnosi się do stosunków międzyludzkich. Niektóre ideologie czy religie mówią, że człowiek rodzi się wolny. Jest to oczywistym kłamstwem. Rodząc się nie jesteśmy niezależni, lecz tak naprawdę jest to okres, w którym nasza zależność od innych jest chyba największa. Dziecko, mające być jednym z symboli satanizmu, okazuje się być istotą słabą i zależną od innych. Człowiek jest zwierzęciem stadnym. Jesteśmy zależni od innych ludzi. Bez nich nie moglibyśmy się realizować. Wybierając satanizm wybieramy w pewnym sensie samotność. Pozbawiamy się ważnej części życia społecznego, które jest potrzebne do utrzymania zdrowia psychicznego, przynajmniej takiego, jakie jest pojmowane przez ogół społeczeństwa. Nie chciałbym tu zostać źle zrozumiany. Nie uważam wcale, że sataniści to jednostki z zaburzeniami psychicznymi, jednak wystarczy, że porównamy się do przeciętnego członka społeczeństwa, żeby zrozumieć co mam na myśli. Jesteśmy inni, mamy inne zainteresowania, inne gusty, inne podejście do życia, inne podejście do ludzi... Jednak tak jak wszyscy potrzebujemy życia w społeczeństwie, jesteśmy od niego uzależnieni, a to, że możemy zamienić jedno środowisko na inne świadczy o nieprzywiązywaniu się do niego, jednak nie o niezależności. Nie jesteśmy uzależnieni tylko od ludzi, ale także od przedmiotów martwych, pieniędzy i niektórych idei. To, że nie uważamy pieniędzy za najważniejszą rzecz w życiu nie znaczy, że możemy się bez nich obejść. Jak wszyscy potrzebujemy ich, żeby żyć.

Definicje wolności mówią najczęściej, że człowiek jest wolny, ale pod pewnymi warunkami. To tak jakby powiedzieć, że jesteśmy mądrzy tak długo jak nie ograniczy nas nasza głupota. "Moja wolność kończy się tam, gdzie zaczyna się wolność innego człowieka." Cóż znaczy ten slogan? Nic innego jak: ograniczając wolność innego człowieka powiększam swoją. Zasadę tą zdają się znać wszyscy dyktatorzy. Jako satanista często mówię: mogę zrobić wszystko na co pozwalają mi ograniczenia mojego ciała i umysłu, jednak powinienem tu dodać jeszcze prawa fizyki i inne, rządzące światem materialnym i niematerialnym. Wiem też, że wielu rzeczy nie zrobię nigdy ponieważ mój umysł został wyposażone w takie a nie inne "zabezpieczenia", z wielu z nich nie zdaję sobie nawet sprawy.

Dualistyczne podejście do filozofii i etyki jest naturalne dla kultury zachodu. Wolność może być rozpatrywana w kategorii materialnej jak i duchowej. Systemy religijne wschodu, np. buddyzm, nakładają większe znaczenie na duchowość. Jednak te systemy też maja swe ograniczenia, z punktu widzenia osób kochających swoje życie są one bardzo niehumanistyczne. Człowiek stosujący się do zaleceń tych systemów musi się wyprzeć swojego człowieczeństwa. Musi stać się ludzką rośliną, bez ambicji, pragnień, emocji. Jednak roślina też potrzebuje wody, powietrza i światła.

Wolność można także rozpatrywać wg dwóch różnych podejść. Pierwsze "wolność od czegoś", np. od takich, czy innych ograniczeń. Można tez ją rozpatrywać jako "wolność do czegoś" i to najczęściej jest kolejny stopień, np. wolność do czynienia takich, czy innych rzeczy.

Nie dajmy się więc zwieść nikomu obiecującemu nam wolność i nieskrępowane życie, nieważne spod jakiego sztandaru będzie on krzyczał. Wielu ludzi często mówi, że są wolni od dogmatów. To też jest jednym wielkim kłamstwem, a to dlatego, że dogmaty występują nie tylko w religii, ale także w nauce - a może nawet przede wszystkim w nauce. Przykłady? Proszę bardzo: filozofia - pojęcie logosu, czy platońskich idei, fizyka - całe działy fizyki teoretycznej, które są czysto spekulatywne i niesprawdzalne na tym poziomie rozwoju nauki, psychologia - freudowskie pojęcie id, ego, superego. Pokażcie mi ludzkie ego, albo przyprowadźcie mi kogoś kto nie ma id i udowodnijcie to. Nauka musi się posługiwać spekulacjami by wytłumaczyć pewne niesprawdzalne zjawiska. Nauka często jest "nienaukowa".

Satanizm także szczyci się wolnością. Więc jak realizuje się wolność satanisty? Po pierwsze nieskrępowane myśli. Myśl satanisty może penetrować wszystkie tereny, nawet, a może przede wszystkim, te zarezerwowane dla bogów. Jednak myśli te zawsze będą ograniczone i zależne od warunków jakie posiada sam satanista. Po drugie nieskrępowane życie..., ale w pewnych ramach np. społecznych. Oczywiście można je łamać, ale wcześniej czy później osoba taka zostanie "odstrzelona" jak każdy wściekły pies. Żyjemy w takim a nie innym społeczeństwie więc jesteśmy zmuszeni do postępowania zgodnie z przynajmniej niektórymi z jego praw. Po trzecie i chyba najważniejsze, nasza wolność pozwala prowadzić nam szczęśliwe życie pomimo świadomości naszych ograniczeń. Wolność pozwala nam podejść do ograniczeń z należytym dystansem. Satanista mówiący o sobie, że jest istotą boską i wolną nie mówi w ten sposób, że posiada umiejętności chrześcijańskiego Boga, czy Jahwe. Stawiając się na piedestale boga nie zrzucamy z siebie ograniczeń i zależności. Jednak jesteśmy świadomi tych zależności, potrafimy wiele z nich omijać a te, których ominąć się nie da, nie sprawiają nam przykrości. Jeśli będąc satanistą myślisz, że jesteś ponad prawem stanowionym przez człowieka, czy ponad prawami fizycznymi, mylisz się. Owszem wiele z nich można ominąć, ale to nie znaczy, że tylko sataniści są w stanie je ominąć.

Pomimo trochę negatywnego wydźwięku tego tekstu uważam, że większość satanistów to osoby bardziej wolne od "nie-satanistów". Częściej jednak jest to związane z samoświadomością, a nie mniej, lub bardziej słusznym poczuciem wolności. Szczególnie związane jest to ze świadomością swych ograniczeń, świadomością wzorów myślowych wg których postępujemy, świadomością praw budowy tego świata, czy praw rządzących społeczeństwem. Im więcej tych praw poznamy tym łatwiej będziemy mogli nimi sterować, tym łatwiej będziemy mogli je omijać, tym łatwiej osiągniemy swe cele, czy będzie to szczęście, czy wolność. Dlatego sataniści taki nacisk kładą na zdobywanie wiedzy. To nasze materialne ciało i ograniczony umysł sprawia, że czujemy się szczęśliwi, odczuwamy rozkosz, tworzymy i niszczymy. Wszakże ludźmi jesteśmy i nic co ludzkie nie jest nam obce, a poza tym weźmy taką siłę tarcia. Bez niej życie straciło by wiele ze swego uroku....

Góra