Satan.pl - [satanizm]

Wpływ religii obszarów Mezopotamii na myśl [...]
Wpływ religii obszarów Mezopotamii na myśl religijną judaizmu i chrześcijaństwa



Bezsprzecznie najwybitniejszy badacz historii religii, Mircea Eliade napisał kiedyś pamiętne słowa, doskonale ujmujące naturę ludzką: "człowiek bez religii nie byłby już człowiekiem". Dla współczesnego człowieka religijnego, możliwość oddawania kultu bogu jest bardzo ważna, więc może warto się zastanowić nad tym, jak ważna musiała być ona kilka tysięcy lat przed Chrystusem.

Kolebką cywilizacji było bezspornie międzyrzecze Tygrysu i Eufratu. Tak właśnie doszukiwać się należy kolebki religii żydowskiej, a co za tym idzie: i chrześcijańskiej; wpływ i wzajemne powiązania religii żydów i chrześcijan, chyba nie trzeba tutaj przedstawiać. Aby dobrze i wyczerpująco wykazać ową teorię należy zająć się kilkoma aspektami idei religii. Chodzi mianowicie o:

1)zespół ogólnych wierzeń religijnych Mezopotamii

2)ogół szczegółowych cech tejże religii

3)zarys wspólnej historii narodów

4)wpływy kulturalne i polityczne



Zacznijmy więc od ogólnych cech religii Sumeru, które w znaczący sposób wpłynęły na religie narodu żydowskiego i wszelakich innych narodów bliskiego wschodu. Należy jednak zaznaczyć, że w niniejszym opracowaniu zajmiemy się bliżej bezpośrednim i pośrednim wpływem na chrześcijaństwo. Przez pośredni wpływ rozumie się tradycje przekazane przez religie pozababilońskie, w tym judaizm.

Mimo, że religia szeroko pojmowanej Mezopotamii, miała charakter politeistyczny, to jednak należy mocno zaznaczyć, że tendencje monoteistyczne były tu bardzo znamienne. Nie chodzi jednak o pojmowanie wielu bóstw jako obraz jednego bóstwa (jak np. w Egipcie), ale o stopniową i coraz silniejszą gloryfikacje pewnych bóstw. Chodzi oczywiście o tych bogów, którzy w przekazach odgrywali znaczącą rolę, oraz o takich, którzy zajmowali się aspektami bardzo ważnymi dla Babilończyków, czyli takich, których obszar działania stanowił o zyciu i śmierci wyznawców. Stopniowa więc apologia tyczyła się takich bogów jak: Enki – bóg wody, Dummuzi – bóg płodności i odradzającej się natury, czy troszkę późniejszego Marduka – stworzyciela świata w religii Akadów. Nie należy także zapominać o innych stworzycielach jak: An, Ki, Enlil czy twórczyni istoty ludzkiej: Ninhursang.

Drugim aspektem popularyzacji pewnych bóstw kosztem innych był nacjonalistyczny wręcz charakter kultu. Chodziło w tym o to, że każde poszczególne miasto, każda społeczność, posiadało swojego opiekuna, który był dla nich bardzo ważny. Owa specjalność nie burzyła jednak aż tak bardzo ogólnej hierarchii panteonu Sumeryjskiego, jakby się to mogło wydawać na pierwszy rzut oka.

Obok quasi monoteizmu ważnym nośnikiem było także pojmowanie praprzyczyny istnienia świata (jakiegoś bytu, bliżej nie określonego), w sposób analogiczny wręcz do biblijnego Ducha świętego. Chodziło o stwierdzenie, które niemal dosłownie pojawia się w Piśmie Świętym (Rdz 1,2), a po raz pierwszy przedstawione zostało przez lud sumeryjski: "[…] Duch boży unosił się nad wodami". Oczywistym jest fakt, że to właśnie Sumerowie w taki sposób pojmowali ową praprzyczynę: jakiś absolut, wszechobecny byt, który otaczał wszystko. Dla pełnego zrozumienia tego zagadnienia należy niezwłocznie dodać, że w mentalności Sumerów leżało głęboko zakorzenione przeświadczenie, że wszechświat składa się z wody, która otacza całą ziemię, znajduje się pod nią, nad nią i na jej krańcach.

Wątek stworzenia człowieka przez Boga również wskazuje Sumeryjskie pochodzenie. Na motyw ulepiania człowieka z gliny i nadawanie mu duszy, "tchnienia życia" natykamy się w kolebce cywilizacji. W religii Sumeru aktu kreacji dokonała bogini Ninhursang, lepiąc pierwszego człowieka właśnie z gliny i nadając mu życie poprzez tzw.siłę me – czynnik, który był niezbędną częścią każdego ciała, nawet nieożywionego. Dziś podobny czynnik zwykło się nazywać duszą. Nie należy jednak zapominać o tym, że wg filozofii Sokratesa duszę posiadały także ciała martwe! Dla uzupełnienia tej kwestii należy jeszcze dodać wątek Biblijnej Ewy, a właściwie syntezy życia i żebra, toż to przecież z Adamowego żebra narodziło się nowe życie. Otóż, podobne wierzenia były efektem myśli religijnej Sumeryjczyków. Z tą jednak różnicą, że rzeczowniki  "żebro" i "życie" był określany przez ten sam wyraz: sumeryjski "ti", co w chrześcijaństwie straciło swoją znaczącą wymowę, a co za tym idzie: powiązanie to przestało być w sposób logiczny tłumaczone.

Znaną legendą biblijną jest historia bogobojnego Noego, który uratował wybrańców przed zagładą, którą zesłał bóg. Problem polega na tym, że także i ten wątek nie jest dziełem chrześcijan ani żydów. Jednak pozostaje faktem potop: wielka powódź, która kosztowała życie tysiące istot ludzkich. Badania archeologicznie niemal ze 100% pewnością podają fakt istnienia potopu za fakt historyczny. W połowie IV tysiąclecia pne najprawdopodobniej przesunięcie się koryt rzek spowodowało kolosalny kataklizm na terenach Mezopotamii. Judaistyczny Noe ma swojego poprzednika w postaci Utnapisztima a u Akadów Ziusiudry, którzy na długo przed Noem wybudowali swoje arki. Reszta przekazu również jest praktycznie taka sama.

Jeśli chodzi o ogólny zarys powtarzających się wątków w judaizmie (chrześcijaństwie) i religiach Mezopotamii, to można byłoby zakończyć. Pozostawiając jeszcze wiele aspektów nie domówionych, albo wręcz w ogóle nie zaznaczonych. Wiele ważnych kwestii nie zostało nawet wspomnianych. Ale aby w całości wyczerpać temat, należałoby napisać o tym książkę. Zainteresowanych odsyłam właśnie do książek M.Eliadgo, lub do późniejszych naszych artykułów.

Zajmijmy się teraz drobnymi szczegółami, oczywiście w zarysie, które przeszły z Sumeru do Judaizmu, a potem do chrześcijaństwa.

Obok wręcz fundamentalnych zasad religii jak godziwe postępowanie (chociaż Sumerom nie było znane pojęcie grzechu – to dzieło żydów), jak wiara w świat podziemny, należy zaznaczyć, że religia terenów Mezopotamii wykazywała wiele cech nazbyt prymitywnych aby można było ją uważać za prekursorkę pewnych wzorów i wzorców.

Ważnym jest fakt, że w obu religiach nie jest jasno wytłumaczona przyczyna dokonania potopu przez bogów. W przekazach ze wschodu o tym nie ma ani słowa, a wyjaśnienie biblijne(Rdz  6,5): "[…] Pan widział, że wielka jest niegodziwość ludzi na ziemi i że usposobienie jest ich wciąż złe […]", w gruncie rzeczy nie jest ścisłe. Za bardzo nie wiadomo o jakie postępowanie chodzi, jakie jego przejawy i jakie przyczyny. Jednakże widoczna jest już wyraźna próba tłumaczenia kataklizmu.

Należy także zwrócić uwagę na rolę człowieka w świecie. W obu religiach (tj. w judaizmie i w Babilonii) zadaniem człowieka jest postępowanie takie, które dało by mu we władanie ziemię (cytat za: Rdz 1,28 "[…]abyście zaludnili ziemię i uczynili ją sobie poddaną […]"). W Sumerze istniała podobna rola człowieka, jednakże na plan pierwszy wysunęła się usłużna funkcja człowieka względem bogów: miał im służyć, orać za nich pole i budować dlań świątynie.

Drobnym podobieństwem, ale za to niezwykle ważnym jest powszechna obecność złych mocy w postaci demonów, stworów i smoków. W religiach starożytnych, czyli także w religii sumeryjskiej fakt istnienia smoków  potworów nie poddawało się w wątpienie. Można stwierdzić, że idee apokaliptycznego smoka, Lewiatana czy Behemota pochodzą z tychże terenów. Ciekawostką jest także i to, że gloryfikacja liczby siedem w Babilonii ma także odbicie w omawianych późniejszych religiach. Dając przykład objawienia św.Jana można jasno stwierdzić, że ta tendencja została także przejęta przez żydów. W Apokalipsie aż roi się od liczby siedem: jest smok o siedmiu głowach, który ma siedem diademów, siedem trąb zwiastujących nieszczęście, siedem lamp ognistych (Ap 4,5), siedem Duchów Boga (ten sam wers) czy chociażby siedmiu aniołów (Ap 8,6).



Na zakończenie należy zająć się faktem przenikania omawianych treści religijnych z jednej religii w drugą. Znaczenie kolosalne w tej kwestii ma fakt tzw.niewoli babilońskiej narodu żydowskiego. Tragiczny okres (różne datowanie:np.606-520pne) narodu, ze względu na dążenia niepodległościowe, okazał się dlań bardzo korzystny: przyjęli podstawy  wierzeń religijnych Babilończyków i znacząco podniesiona została kultura. Należy jednocześnie dodać, że mimo iż pierwsze księgi ST, czyli pierwsze księgi judaizmu powstawać zaczęły już w IX wieku pne, to o początkach judaizmu w sensie religijno społecznym, można mówić dopiero w VI w. pne, czyli w końcowym okresie niewoli babilońskiej. Można zatem stwierdzić, że jednym z najważniejszych przyczyn przejmowania religijnych doktryn przez judaizm była właśnie niewola babilońska.

Innymi ważnymi przyczynami, było oczywiście kwestie handlowe: ogromne bogactwo Babilonu przyciągało ludzi, trasy kupieckie nie mogły ominąć ważnych ośrodków religijnych państwa.



Kończąc można stwierdzić, że chrześcijaństwo i judaizm nie są religiami nowymi: mają swoje korzenie w Sumerze. Nie należy jednak zapominać o tym, że różnice między chrześcijaństwem a religiami Sumeru są wynikiem nie ingerencji Boga (jak tłumaczy Kościół chrześcijański), ale zostały wyłonione w naturalnym procesie rozwoju myśli religijno-dogmatycznej. A tłumaczenie Kościoła, iż starożytne religie są niedoskonałymi wersjami chrześcijaństwa, to już tylko pusta próba ukrycia tego, że chrześcijaństwo jest kolejną religią starożytną.



Lectus

spis działów / spis wątków / nowy wątek / zwiń wątek

Kvik
( Lord of Mraukness )

zdjecie

Wysłano:
2003-03-15
23:25:25

Wpływ religii obszarów Mezopotamii na myśl [...]

ladnie, ale malo :) na przyklad Inanna i "zstapil do piekiel, trzeciego dnia zmartwychwstal" :)

> Kończąc można stwierdzić, że chrześcijaństwo i judaizm nie są religiami
> nowymi: mają swoje korzenie w Sumerze.

nawiasem mowiac, wszystko sie z czegos wywodzi...

> Nie należy jednak zapominać o tym,
> że różnice między chrześcijaństwem a religiami Sumeru są wynikiem nie
> ingerencji Boga (jak tłumaczy Kościół chrześcijański), ale zostały
> wyłonione w naturalnym procesie rozwoju myśli religijno-dogmatycznej. A
> tłumaczenie Kościoła, iż starożytne religie są niedoskonałymi wersjami
> chrześcijaństwa, to już tylko pusta próba ukrycia tego, że chrześcijaństwo
> jest kolejną religią starożytną.

zaraz zaraz. xianstwo nijak nie jest religia starozytna - korzenie mitologiczne owszem, ale to sa korzenie wspolne dla calej ludzkosci. chocby motyw samoofiarowania sie przez zawisniecie na drzewie (Odyn), a to tylko przyklad jeden z wielu.
na tych korzeniach natomiast zostala dobudowana reszta, ktorej pominac przy rozwazaniach nie mozna - a ktora powoduje, ze okreslenie "starozytna" w odniesieniu do xianstwa jest bledem merytorycznym. dlatego zakonczenie ostatniego zdania proponuje zmienic :)
tekst wypadaloby (tzn byloby milo) rozszerzyc o Odyna, manicheizm i inne takie, kontynuujac zbozne dzielo udowodnienia, ze w mitologii xianstwa niczego oryginalnego nie ma. mitologii, podkreslam, starozytne sa tylko korzenie.

inna sprawa, ze wiekszosc xian poza mitologie nie wychodzi :>

LD K.

spis działów / spis wątków / nowy wątek / zwiń wątek

Wiktor
( hmm... )

Wysłano:
2003-03-17
21:22:03

Wpływ religii obszarów Mezopotamii na myśl [...]
> zaraz zaraz. xianstwo nijak nie jest religia starozytna - korzenie
> mitologiczne owszem, ale to sa korzenie wspolne dla calej ludzkosci.
> chocby motyw samoofiarowania sie przez zawisniecie na drzewie (Odyn), a to
> tylko przyklad jeden z wielu.
> na tych korzeniach natomiast zostala dobudowana reszta, ktorej pominac
> przy rozwazaniach nie mozna - a ktora powoduje, ze okreslenie "starozytna"
> w odniesieniu do xianstwa jest bledem merytorycznym. dlatego zakonczenie
> ostatniego zdania proponuje zmienic :)

A tutaj ja się z kolei nie zgodzę. Przymiotnik starożytny dodajemy do wszystkiego, co powstało przed upadkiem Cesarstwa Rzymskiego (część zachodnia - 465? nie pamiętam dobrze..;-), zatem chrześcijaństwo jest religią starożytną, chociaż trwa do chwili obecnej i po wielu metamorfozach zatraciło swój oryginalny charakter.

spis działów / spis wątków / nowy wątek / zwiń wątek

Lectus
[ nieaktywne ]

Wysłano:
2003-03-17
21:31:30

Wpływ religii obszarów Mezopotamii na myśl [...]
> A tutaj ja się z kolei nie zgodzę. Przymiotnik starożytny dodajemy do
> wszystkiego, co powstało przed upadkiem Cesarstwa Rzymskiego (część
> zachodnia - 465? nie pamiętam dobrze..;-), zatem chrześcijaństwo jest
> religią starożytną, chociaż trwa do chwili obecnej i po wielu
> metamorfozach zatraciło swój oryginalny charakter.

i o to Mi chodziło

btw, 476 :)

spis działów / spis wątków / nowy wątek / zwiń wątek

Wiktor
( hmm... )

Wysłano:
2003-03-17
21:44:07

Wpływ religii obszarów Mezopotamii na myśl [...]
> > A tutaj ja się z kolei nie zgodzę. Przymiotnik starożytny dodajemy do
>
> > wszystkiego, co powstało przed upadkiem Cesarstwa Rzymskiego (część
>
> > zachodnia - 465? nie pamiętam dobrze..;-), zatem chrześcijaństwo jest
>
> > religią starożytną, chociaż trwa do chwili obecnej i po wielu
> > metamorfozach zatraciło swój oryginalny charakter.
>
> i o to Mi chodziło
>
> btw, 476 :)
>

Dzięki za przypomnienie:)

spis działów / spis wątków / nowy wątek / zwiń wątek

Lectus
[ nieaktywne ]

Wysłano:
2003-03-16
15:22:48

Wpływ religii obszarów Mezopotamii na myśl [...]
> tekst wypadaloby (tzn byloby milo) rozszerzyc o Odyna, manicheizm i inne
> takie, kontynuujac zbozne dzielo udowodnienia, ze w mitologii xianstwa
> niczego oryginalnego nie ma. mitologii, podkreslam, starozytne sa tylko
> korzenie.

"inne takie " to bardzo szerokie pojecie ;). Odyn Mnie nie pociaga, ale cos z manicheizmem moge pokombinować.

pzdr

spis działów / spis wątków / nowy wątek / zwiń wątek

Kvik
( Lord of Mraukness )

zdjecie

Wysłano:
2003-03-16
21:01:23

Wpływ religii obszarów Mezopotamii na myśl [...]
> "inne takie " to bardzo szerokie pojecie ;). Odyn Mnie nie pociaga, ale
> cos z manicheizmem moge pokombinować.

oki. bo to wazne i byloby dobrze, zeby sie w tekscie znalazlo. i wspomniany mit Inanny, oraz Asztarte gdzies mi tam sie po pamieci wloczy.. to klimaty sumeropodobne :)

LD K.

spis działów / spis wątków / nowy wątek / zwiń wątek

Lectus
[ nieaktywne ]

Wysłano:
2003-03-16
21:40:32

Wpływ religii obszarów Mezopotamii na myśl [...]
> > "inne takie " to bardzo szerokie pojecie ;). Odyn Mnie nie pociaga,
> ale
> > cos z manicheizmem moge pokombinować.
>
> oki. bo to wazne i byloby dobrze, zeby sie w tekscie znalazlo. i
> wspomniany mit Inanny, oraz Asztarte gdzies mi tam sie po pamieci wloczy..
> to klimaty sumeropodobne :)

kurza dupa, myślałem że to tam jest, w zasadzie byłem pewny że o tym pisałem w tym txcie. Teraz dopiero załapałem o co Ci biega. Głupie przeoczenie.

spis działów / spis wątków / nowy wątek / zwiń wątek

Laura
[ nieaktywne ]

Wysłano:
2003-03-16
11:02:16

Ofiara Odyna

> zaraz zaraz. xianstwo nijak nie jest religia starozytna - korzenie
> mitologiczne owszem, ale to sa korzenie wspolne dla calej ludzkosci.
> chocby motyw samoofiarowania sie przez zawisniecie na drzewie (Odyn),

Nordycka mitologia różni się znacznie od pewnych tradycyjnych schematów mitologicznych / religijnych. Ofiara Odyna nie ma charakteru mesjanistycznego, jak np. w Chrześcijaństwie - Odyn nie poświęca się jak Chrystus żeby zbawić świat i ludzi. W tradycji nordyckiej nie istnieje żaden grzech pierworodny, czy wygnanie człowieka z Raju i towarzysząca temu próba odzyskania dawnych łask. Nie ma też zbawiciela, który poświęca się dla ludzi. Odyn wisi na drzewie Yggdrasil z własnej woli i dla samego siebie - po to, aby uzyskać wiedzę i moc - dla siebie, nie dla innych. Poza tym trzeba pamiętać, że Odyn to niezupełnie dobroczynne bóstwo - ma też wiele aspektów demonicznych, a jego misteria to bardziej "ciemna" niż "jasna" ścieżka.

HDHM!

spis działów / spis wątków / nowy wątek / zwiń wątek

Kvik
( Lord of Mraukness )

zdjecie

Wysłano:
2003-03-16
21:03:57

Ofiara Odyna
pamietajac o roznicach zwracam uwage na podobienstwa :) czyli sam akt samoofiarowania sie, cel to inna sprawa..

a przy okazji, nie masz moze pod reka jakiegos madrego tekstu na temat smokow? Symbolika sie bez nich nie obejdzie, a to Twoje ulubione stworzonka.. ewentualnie jakbys miala na przyklad ochote cos napisac... :)

LD K.

spis działów / spis wątków / nowy wątek / zwiń wątek

Laura
[ nieaktywne ]

Wysłano:
2003-03-17
17:30:15

Ofiara Odyna

> a przy okazji, nie masz moze pod reka jakiegos madrego tekstu na temat
> smokow? Symbolika sie bez nich nie obejdzie, a to Twoje ulubione
> stworzonka.. ewentualnie jakbys miala na przyklad ochote cos napisac...
> :)

Nie tylko smoki - właściwie czasem nawet wolę węże :) Niestety, akurat teraz nie mam problemu z nadmiarem czasu, a poza tym zajmuje mnie też strona Ścieżki Dracońskiej. A właśnie wkrótce pojawi się na niej artykuł o wężach - i o smokach też trochę będzie. Jak będę mieć trochę wolnego czasu (co się wprawdzie zdarza nieczęsto...) to postaram się napisać coś o symbolice smoka, a póki co zapraszam do zaglądania na stronę http://magiasmoka.w.interia.pl

HDHM!

spis działów / spis wątków / nowy wątek / zwiń wątek

///////////

Ludowy Komisarz Zdrowia ostrzega: wszystkie materiały umieszczone na stronie są własnością autorów.
Kopiowanie i rozpowszechnianie może być przyczyną... Tylko spróbuj. My zajmiemy się resztą :>