| Satan.pl > Sztuka > Liryka > | [ Zaloguj się ] [ Rejestracja ] |
Semper eadem
«Skąd pochodzi - pytałaś - smutek, co przysłania Duszę, jak gorzka fala przez morze nagnana?» - Skoro się dokonało w sercu winobrania, Życie staje się męką. Prawda nazbyt znana. Smutek to dziwne prosty, codzienny, odwieczny, Tak jak twój śmiech radosny. Więc ty radość chwytaj, Ma piękna - ciekawości twej szkoda serdecznej; I choć twój głos brzmi słodko - na litość, nie pytaj! Nie mąć radości życia, niewiedzą skrzydlata, Roześmiana jak dziecko! Silniej niźli Życie Nieraz nas subtelnymi więzy Śmierć oplata. Pozwól, niech się me serce pogrąży w złudzeniu: W twych oczach mi się widzi dawnych snów odbicie Gdy świadomość w kojących rzęs twych drzemie cieniu! |
Powrót
Ludowy Komisarz Zdrowia ostrzega: wszystkie materiały umieszczone na stronie są własnością autorów.
Kopiowanie i rozpowszechnianie może być przyczyną... Tylko spróbuj. My zajmiemy się resztą :>