Mark Twain

Mark Twain, właściwie Samuel Langhorne Clemens (1835-1910), pisarz amerykański. Samouk, wędrowny drukarz, pilot na Missisipi, poszukiwacz złota w Nevadzie, wreszcie dziennikarz. Odbył wiele podróży po Ameryce i kilkakrotnie odwiedził Europę, wyśmiewając dumę i wyrafinowanie kulturalne mieszkańców Starego Świata. Popularność jako pisarz zyskał z chwilą opublikowania humoreski O sławnej skaczącej żabie z Calaveras (1865).

Wydał następnie: opisy wrażeń z kolejnych podróży do Europy Prostaczkowie za granicą (1869), gdzie wyszydził czołobitność swoich rodaków względem europejskich tradycji, oraz Włóczęgę za granicą (1880); autobiograficzne powieści Pod gołym niebem (1872) – wspomnienia z wojaży po zachodnich stanach i Życie na Missisipi (1883); relację z wyprawy dookoła świata Wzdłuż równika (1897); słynne powieści dla młodzieży, Przygody Tomka Sawyera (1876), Przygody Hucka (1884), Królewicz i żebrak (1882) oraz Jankes na dworze króla Artura (1889).

Późniejsze utwory: Wilson Kapuściana głowa (1894), Człowiek, który zdemoralizował Hadleyburg (1899), Kim jest człowiek? (wydanie 1906), Tajemniczy przybysz (wydanie 1916) oraz zbeletryzowana biografia Pamiętniki o Joannie d’Arc spisane przez naocznego świadka Ludwika de Conte, jej pazia i sekretarza (1896), zawierają akcenty pesymistyczne, ukazują problem rasowy i uwikłanie człowieka w zło.

Autor ponad 20 tomów prozy, laureat honorowych doktoratów uniwersytetów w Yale i Missouri, Twain objeździł z odczytami cały świat, odnosząc triumfy literackie i finansowe. Literatura amerykańska zawdzięcza mu uwolnienie piśmiennictwa od wzorców europejskich i propagowanie amerykańskich ideałów wolności, równości i demokracji.

źródło: http://portalwiedzy.onet.pl/32906,haslo.html