| Satan.pl > Sztuka > Liryka > | [ Zaloguj się ] [ Rejestracja ] |
Tadeusz Miciński
Ananke
Auto-da-fe
Czarne Xięstwo
Inferno
Ja trwam nad wieczność
Kain
Kochankowie bogów
Korsarz
Lamentacje
Lucifer
Melancholia
Morietur Stella
Natchnienie
Nokturn
Różany obłok
Samobójca
Umarły Świat
Wampir
Widma
Wodne lilie
Zamek duszy
Miciński Tadeusz (1873-1918), polski poeta, dramaturg, prozaik, publicysta. Studiował historię sztuki i filozofię w Krakowie, Lipsku i Berlinie. Członek radykalnych organizacji młodzieżowych. 1897-1898 w Hiszpanii. Korespondent wojenny w czasie wojny bałkańskiej (1912-1913). 1915-1918 w Moskwie, Petersburgu i na Białorusi. W drodze powrotnej do kraju zabity prawdopodobnie przez chłopów.
Debiutował 1896 w Ateneum poematem Łazarze. 1902 głośny zbiór poezji W mroku gwiazd. Dramaty m.in.: Kniaź Patiomkin (1906), W mrokach złotego pałacu, czyli Bazylissa Teofanu (1909). Jego twórczość zalicza się do europejskiego nurtu reformatorskiego w teatrze. Także poemat prozą Niedokonany (powstał 1907, wydany 1931), poematy polityczne Życie nowe (1907) i Widmo Wallenroda (1908). Powieści: Nietota, księga tajemna Tatr (1910) i Wita (1926).
Studia literackie: Do źródeł duszy polskiej (1906), Pisma pośmiertne (tom 1, 1931), Dzieła (tom 1, 1936), W mroku gwiazd i inne poezje (1957), Wybór poezji (1969), Poezje wybrane (1976), Poematy prozą (1985), Utwory dramatyczne (tom 2-4, 1979-1980).
źródło: http://wiem.onet.pl
Ludowy Komisarz Zdrowia ostrzega: wszystkie materiały umieszczone na stronie są własnością autorów.
Kopiowanie i rozpowszechnianie może być przyczyną... Tylko spróbuj. My zajmiemy się resztą :>