Ayn Rand - Hymn

III

My, Równość 7-2521, odkryliśmy nową siłę natury, i sami dokonaliśmy tego odkrycia i jesteśmy jedynymi, którzy o nim wiedzą. Zostało to powiedziane, a więc będziemy wychłostani jeśli trzeba, Rada Uczonych twierdzi, że wszyscy wiemy o wszystkich rzeczach, które istnieją i dlatego rzeczy, o których nie wiedzą wszyscy nie istnieją. Ale myślimy, że Rada Uczonych jest ślepa. Sekretów tej ziemi nie mogą oglądać wszyscy ludzie, lecz jedynie ci, którzy będą ich szukać. Wiemy o tym, gdyż znaleźliśmy sekret nie znany wszystkim braciom. Nie wiemy co to za siła, ani skąd pochodzi. Ale znamy jej naturę, oglądaliśmy ją i pracowaliśmy nad nią. Zaobserwowaliśmy to dwa lata temu. Pewnej nocy otworzyliśmy ciało martwej żaby i zobaczyliśmy, że jej nogi drgają. Była martwa, a jednak się ruszała. Jakaś nieznana ludziom siła powodowała, że się poruszała. Nie mogliśmy tego zrozumieć. Potem, po wielu próbach znaleźliśmy odpowiedź. Żaba wisiała na miedzianym drucie i to właśnie metal naszego noża wysyłał tę dziwną siłę do miedzi przez słoną wodę pochodzącą z ciała żaby. Włożyliśmy kawałek miedzi i kawałek cynku do dzbanka z solanką, przytknęliśmy do nich drut i tam, pod naszymi palcami, zdarzył się cud, który nie zdarzył się nigdy wcześniej, nowy cud i nowa siła. To odkrycie prześladowało nas. Pracowaliśmy nad nim, sprawdzaliśmy je na więcej sposobów niż możemy je opisać, a każdy krok był jak następny cud, odsłaniający się przed nami. Stwierdziliśmy, że odkryliśmy największą moc na ziemi. Zaprzeczała ona bowiem wszystkim prawom znanym ludziom. Powodowało, że igła kompasu, który skradliśmy z Domu Uczonych, poruszała się i obracała; uczono nas, gdy byliśmy jeszcze dzieckiem, że magnes wskazuje na północ i że to jest prawo, którego nic nie może zmienić, ale nasza nowa siła zaprzeczała wszystkim prawom. Stwierdziliśmy, że powoduje błyskawice, a ludzie nigdy nie wiedzieli co powoduje błyskawice. Podczas burzy zatknęliśmy wysoki pręt koło naszej dziury i obserwowaliśmy go z dołu. Widzieliśmy jak błyskawice uderzały w niego bezustannie. A teraz już wiemy, że metal przyciąga moc z nieba i metal może tę moc wydzielać. Za pomocą naszego odkrycia zrobiliśmy wiele dziwnych rzeczy. Użyliśmy do tego miedzianych drutów, które znaleźliśmy tutaj pod ziemią. Przemierzyliśmy długość naszego tunelu oświetlając drogę świecą. Mogliśmy przejść nie więcej niż pół mili, gdyż ziemia i skały zawaliły go z dwóch stron. Ale zebraliśmy wszystkie rzeczy, które znaleźliśmy i przynieśliśmy je do naszego miejsca pracy. Znaleźliśmy dziwne skrzynie z metalowymi prętami, z wieloma strunami, włóknami i zwojami metalu w środku. Znaleźliśmy druty, które prowadziły do dziwnych małych kul ze szkła na ściankach, zawierały one nitki z metalu cieńsze niż pajęczyna. Rzeczy te pomagały nam w pracy. Nie rozumiemy ich, ale myślimy, że ludzie z Niewspomnanych Czasów znali siłę z nieba i te rzeczy, które mają z nią związek. My ich nie znamy, ale nauczymy się. teraz nie możemy się zatrzymać. Jeden pojedynczy człowiek nie może posiadać wiedzy większej niż wielu Uczonych, którzy wybrani są przez wszystkich ludzi dla swej wiedzy. Ale my możemy. My posiadamy. Walczyliśmy z sobą, aby tego nie powiedzieć, ale zostało to powiedziane. To już nie ważne, zapomnieliśmy o wszystkich Uczonych, wszystkich prawach i wszystkich rzeczach, za wyjątkiem naszych metali i naszych drutów. Ciągle jest jeszcze wiele do poznania. Tak długa droga jest przed nami, po której sami musimy podróżować.